tamman maduvege banni

ಎರಡು ಮನಗಳೊಲುಮೆಯೆ ಮಂದಾರ
ಎರಡು ಮನೆಗಳೊಲುಮೆಯೆ ಸಂಸಾರ

 

ಮೋಹನ

ಯಾವ  ಮೋಹನ ಮುರಳಿ ಕರೆಯಿತೋ
ದೂರ ತೀರಕೆ ನಿನನ್ನು ......
ಅದಾವ ನಾದವದು ಸೆಳೆದುದು
ಅದಾವ ತಿರವದು ನಮ್ಮನು ಮರೆಸಿದುದು
ಮಿತ್ರ.....


                                                   ಸದಾ  ನಸುನಗುವ ನೀನು
                                                  ಆಗದ ಕಾರ್ಯಗಳ ಗುರುವು  ನೀನು
ಕಾಯಕವೇ ಕೈಲಾಸ ವನರಿತವನು
ಹಗಲಿರುಳು ದುಡಿಸಪರಿಯರಿತವನು      
                                               
                                                ಸುತ್ತಾರೂರೊಳಗೆ ನಿನದೆ ಮಾತು
                                               ಯಾರಿಗೂ  ನುಡಿದಿಲ್ಲ  ಇದಾಗದ ಮಾತು                                      
ಹತ್ತಾರು ಕೈಗಳಿಗೆ ನಿನಾಗಿದ್ದೆ ಆಸರೆ
ಇಂದಿಲ್ಲವಾಗಿದೆ  ನಿನ್ನಾಶ್ರಮಕಾಸರೆ


                                              ವಿಧಿಯಂತಹದು ಕ್ರೂರ
                                              ನಿನ ಬಾಳ ಹೊಸೆಯಿತದು ದುರ್ಭರ
ದಿಟವಾಯಿತು
ಶಿವನು ಬಿಡನು ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ
ತನಗಾದವರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ

                                            ಬಾರದೂರಿಗೆ ನಡೆದು ಬಿಟ್ಟೆ
                                            ಮರಳಿ ಬಾರದಲ್ಲೇ ಕುಳಿತು ಬಿಟ್ಟೆ

ಬರಿ ನೆನಪೇ ನೀನಿನ್ನೂ ಜೊತೆಗೆ
ನಿನ ನಗುವೊಂದೆ  ಬದುಕಿನುದ್ದಕು ಸಾಕೆಮೆಗೆ
                                           
                                                   

ಮರೆಯದ ದಿನವಿದು

ಮರೆಯದ ದಿನವಿದು
ಮಾಸದ ಕ್ಷಣವಿದು
ಕಾಣದ ದೃಶ್ಯವಿದು
ನೋಡದ ನೋಟವಿದು

                                ತಾಯ್ತನದ ಒಲವಿದು
                                ಹೆಣ್ತನದ ರೂಪವಿದು
                               ಹಸಿದವನ್ನಿಕ್ಕುವ ಕರುಳಿದು
                               ಅನ್ನಪುರ್ಣೆಯ ದರುಶನವಿದು

ಅದಕ್ಕೆ ಹೇಳುಹುದು
                               ಕಣ್ಣರಿಯದಿದ್ದರು  ಕರುಳರಿಯದೆ
                               
                             

ಸ್ನೇಹದ ಗೂಡು

snehada ಗೂಡು

                               ಕುಸುಮವರಳಿ ಸೂಸುವ ಸುಗಂದ
                              ಪಸರಿಸುವದ್ಷ್ಟೆ ಗಾಳಿಯಲಿ
                              ದುಂಬಿ  ಸುಮವ ಮುತ್ತಿಕ್ಕಿ
                              ಜೆನ ಕದ್ದೊಯದು ಗೂಡು ಕಟ್ಟುವದು


                             
 

ಹರೆಯದ ವಯಸು

ಹರೆಯದ  ವಯಸು
ಎಂಥಹ ಸೊಗಸು
ಕರಗದ ಕನಸು
ಮರೆಯದು ಮನಸು

                          ಅಲೆದಿಹ ಊರು
                         ಮಲಗಿದ ಸೂರು
                         ಕುತುಂಡ ಅನ್ನ ಸಾರು
                         ಆಡಿದ ಮಾತು ಮರೆತವರಾರು

ಹರೆಯದ ಒಲುಮೆ
ಚಿಗುರುವ ಕುಲುಮೆ
ಬತ್ತದ ಚಿಲುಮೆ
ಇದೆ ಸ್ನೇಹದ ಹಿರಿಮೆ

ಕಾಲ

   ಕಾಲ

ಹ್ವಾದದ್ನ ತರೊಂಗಿಲ್ಲ 

ಬರೋದ್ನ ನೋಡಂಗಿಲ್ಲ 

ನಡೆಯೋದ್ನ್ ತಿದ್ದೊಕಾಗಂಗಿಲ್ಲ 

ಹಿಂಗಿದ್ದ, ಜೀವಕ್ಕ ನಾಳೆನ್ನೋ

ಚಿಂತಿನ ಯಾಕ ಹಚ್ಗೊತಿ.

ಹೂ

   hoo 

||ಮುಂಜಾನೆ ಹುಟ್ಟಿ

ಸಂಜೀಕ ಸಾಯೋ

ಹೂವಾ... ಮನಸ್ಸಿಗೆಷ್ಟು

ಮುದ ನಿಡತ್ಯತಿ||

ಭಾಳ ಪೂರಾ ಬದಕೋ

ಮನುಷ್ಯಾ ನೀನು

ಬ್ಯಾರ್ಯಾವರಗ್ಯಾಕಿಷ್ಟು

ಸಂಕಟ ಕೊಡ್ತಿ.