ದೇವರು ಹಣೆಬರಹದ
ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು
ಇಟ್ಟಿದ್ದರೆ...
ಅವಳು ಬೇಟಿಯಾದ
ಮೊದಲ ದಿನವನ್ನು
ಅಳಿಸಿ ಹಾಕಬಹುದಿತ್ತು.
ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರೆಂದು
ಅಷ್ಟೇಕೆ ಚಿಂತಿಸುವಿರಿ
ಬದುಕೇನು ಚಿಕ್ಕದೆ ?
ನೋಡಿರಿಲ್ಲಿ
ಗಿಡದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು
ಹೂವರಳಿ ನಗುತಿದೆ.
ನಾವೆಲ್ಲ ಪಾದದ
ಧೂಳಿನಂತವರು
ಬರೆಯುತ್ತೇವೆಂಬ
ಜಂಭವೇತಕೆ..?
ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆಳೆಯುವ
ಕೂದಲನ್ನು ಸಹ
ಕತ್ತರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಯಾರು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ..?
ಕಂಬದ ಮ್ಯಾಲಿನ
ಗೊಂಬೆಯ ಕಥೆಯನ್ನ..!!
ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳುತ್ತಲೆ
ಸಾಗುತ್ತರೆ ತಮ್ಮ...
ವ್ಯಥೆಯನ್ನ..!!
ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಯಾವ
ಸಿದ್ದಾಂತಗಳಿದ್ದರೇನು
ಬದುಕಿನ ರಾದ್ದಾಂತಗಳನ್ನೆ..
ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದಾಗ
ಜಾಲುಘಳು ಗಟ್ಟಿ ಇವೆಯೆಙದು
ಮುರಿದ ಸೇತುವೆಯನ್ನು
ಏರಬೇಡಿ..
ನೋಡೊರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ನಾ
ಹ್ಯಾಂಗಿದ್ರೇನು ?
ನನ್ನಾಕಿ ಕಣ್ಣಾಗ ನಾ
ರಾಜಾ..ನ
ಅನ್ನದ ಋಣ
ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನು
ಕೂಡಿಸುತ್ತದೆ, ಕಳೆಯುತ್ತದೆ..
ನೆನಪಿಡಿ...
ಅದೆಂದು ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ
ಮೋಸವನ್ನು
ಉಣಬಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ...
ಹೊರಟ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ
ಹತ್ತು ನಿಮಿಷದ ದಾರಿಗೆ;
ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳವ ಸೀಟಿಗಾಗಿ,
ಹೊಡೆದಾಡುತ್ತ ಜಗಳ
ಕಾಯುತ್ತೇವೆ...!!
ಸಂಯಮವಿಲ್ಲದೆ ಸಾಗುವ
ಬದುಕಿನ ಪಯಣವೆಂದೂ.....
ನೆಮ್ಮದಿಯ ನಿಲ್ದಾಣವನ್ನು
ತಲುಪುವುದೇ.... ಇಲ್ಲ..
ಸುಖವನ್ನು ಅರಸುತ್ತ
ಹೋದಂತೆಲ್ಲ...
ದುಃಖವೆ ಅತಿಯಾಗಿ
ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ..!!
ಹುಡುಕಿದಾಗ ದೇವರನ್ನು
ಕಂಡೆ...
ಮನುಷ್ಯರೊಬ್ಬರನ್ನು
ಕಾಣಲಿಲ್ಲ..!!
ಕಾಯುತ್ತಾರೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ
ಬದುಕಿನುದ್ದಕ್ಕೂ
ಸತಾಯಿಸುವುದರಿಂದ
ದಕ್ಕುವುದೇನು?
ಸುಟ್ಟ ಬದನೆಕಾಯಿ..!!
ತಿರಸ್ಕಾರಕ್ಕೂ ಸಮಯವನ್ನು
ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ, ಅಲ್ಲಿ
ಯಾವ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೂ
ಬೆಲೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ...
ಋತುಗಳೆ ಬದಲಾಗುವಾಗ
ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸು
ಯಾವ ಲೆಕ್ಕ..?
ಗೆದ್ದವರೆಲ್ಲ
ಸೋಲಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ
ನಡೆದವರೆ..!!
ಮುಂದೆ ಕಡಲಲಿ
ಮುಳುಗುವ ಸೂರ್ಯನ
ಕಂಡು ಆನಂದಿಸುತ್ತೇವೆ...
ಬೆನ್ನಹಿಂದೆ ಕತ್ತಲು
ಆವರಿಸುವುದನ್ನೆ ಮರೆತು
ಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತೇವೆ..
ಬದುಕೊಂದು ತೂತು
ಬಿದ್ದ ಮಡಿಕೆ
ಅಷ್ಟೇ....
ಸಾಲುಗಳು ಸಾವನ್ನೇನು
ಹೊತ್ತು ತರುವುದಿಲ್ಲ..!!
ಅವಳು ಕೊಟ್ಟು
ಹೋದ ನೋವನ್ನೆಂದು
ಮರೆಸುವುದಿಲ್ಲ..!!
ದುಃಖಕ್ಕೆ ಯಾರ ಬಳಿಯೂ
ಕಿವಿಯಲ್ಲ...
ಕಲ್ಲು ದೇವರೊಬ್ಬನನು
ಹೊರತುಪಡಿಸಿ..!