ಜೋಕಾಲಿ

ಜೋಕಾಲಿ

                      ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳು
                      ಶ್ರಾವಣದ ಜೋಕಾಲಿ ಹಂಗ
                      ಮಲಗಿದ್ರ ಹತ್ರಕ ಬರ್ತಾವು
                      ಎದ್ರ ದೂರಕ ಹೋಕ್ತಾವು  

ಮುತ್ತು

ಮುತ್ತು 
             
           ಮಂದಿ ಎಷ್ಟರ ಹುಚ್ಚರದಾರಂದ್ರ
           ಮುತ್ತ ತರಾಕ ಸಾಗರಕ ಹೋಗ್ತಾರ
           ಅವರಿಗೇನ ಗೊತ್ತ ...ಮುತ್ತಿನ ರಾಶಿ
           ನಿನ್ ಕಣ್ಣಾಗೈತಂತ.

                                             ಸ್ವಾತಿ ಹನಿ ಬೇಕ ಸಾಗರದ ಮುತ್ತಾಗೋಕ
                                             ನಿನ ಕಣ್ಣಾನ ಹನಿ ಜಾರಿದ್ರ ಸಾಕ ಮುತ್ತಾಗೋಕ
                

ಬರೀ ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನ್ಯಾಗ

ಬರೀ ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನ್ಯಾಗ ......

               ಬಿರು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬೆನ್ನನ್ನ ಬಂಡೆ ಮಾಡಿ
               ನಮ್ಮಪ್ಪ ಹೊಲದಾಗ ಕಮತ ಮಾಡಿ

              ಶಾಲೆಗೆ ಕಳಸ್ತಿದ್ದಮಗ ಕೀರ್ತಿ ತರ್ಲಂತ.

ಹೊತ್ತೊತ್ತು ಮನೆಮುಸುರಿ ತೊಳುದು
ನಮ್ಮವ್ವ  ಹೊಟ್ತುಂಬ ಕೂಳ ಹಾಕ್ತಿದ್ಲು ಮಗ
ಊರಿಗೆ ಮುತ್ತಾಗ್ಲಂತ.

               ಒತ್ತೊತ್ತಿ ಹತ್ತಿ ಬೀಜ ತಗದ, ದುಡುದ ನಮ್ಮಮ್ಮ
              ಕೈಯಾಗ ಒಂದಿಷ್ಟು ಕಾಸ ಕೊಡ್ತಿದ್ಲು
              ಮಗನ ಕುಡಿ ಬಾನ ಮುಟ್ಲಂತ

ಸಾಲಿ ಬಿಟ್ಟೆ, ತುತ್ತು ಬಿಟ್ಟೆ, ಕಾಸು ಬಿಟ್ಟೆ,
ನಿನ್ ಸಲುವಾಗಿ
ಮೂರು ಬಿಟ್ಟು ನಿನ್ ಹಿಂದ ಬಿದ್ದ ನಾನು

               ಅಪ್ಪಗ ಕೀರ್ತಿ ತರಲಿಲ್ಲ
               ಅವ್ವಗ  ಮುತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ
               ಅಮ್ಮಗ ವಂಶದ ಕಳಶಾಗಲಿಲ್ಲ
               ಎಲ್ಲಾ ಕಳಕೊಂಡ ನಾ ಮಣ್ಣಾ ಸೇರಿನಿ

ಬರಿ ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನ್ಯಾಗ
              


              

ಮರೆವು

ಮರೆವು 

ಹೂವಿಲ್ಲಂತ ಬಳ್ಳಿನ ಕಿತ್ತೊಗಿತಿಯೇನ
ನೀರಿಲ್ಲಂತ ಮಡಿಕಿನ ವಡಿತಿಯೇನ
ಎಣ್ಣಿಲ್ಲಂತ ದೀಪನ ಹಚ್ಚೋದೀಲ್ಲೇನ
ನನ್ ಪತ್ರ ಬಂದಿಲ್ಲಂತ ಮನದಿಂದ
ನನ್ ಮರಿಲಿಕ್  ಹತ್ತೇನ........

ನಿನ್ನ ರೂಪಾ

ನಿನ್ ರೂಪಾ ...

                    ನಿನ್ ರೂಪಾನ ಕಲ್ ನ್ಯಾಗ
                    ಕೆತ್ತಿಡ್ಬೋದು
                    ಗುಣಾನ ಕೆತ್ತಿಡೋಕಾಗ್ತದನು       

ಹೆಪ್ಪನ್ನ  ಹಾಲಿಗೆ ಹಾಕಬೇಕ
ಹೊರತ ನೀರಿಗೆ ಹಾಕಕಬರತ್ತ

                   ಬೆಣ್ಣಿನ ಮಜ್ಜಿಗ್ಯಾಗ ತೆಗಿಬೇಕ
                   ಹೊರತ ಸುಣ್ಣದಾಗ ತಗಿತಾರೇನ
                                      

ಗುಲಾಬಿ

ಗುಲಾಬಿ ........

                        ||ನಿನ್ನ ತುರುಬಿನೊಳಗಿನ ಗುಲಾಬಿ
                          ಎಷ್ಟ ಚಂದ ಐತಿ ....||

||ಕಿತ್ತಿ ನನ್ನ ಎದೆಯಾಗ
 ನದಬೇಕನಸೈತಿ ||
ಹುಡುಗಿ ....

                       ||ಕಿತ್ತುವಾಗ || ಹುಡುಗಿ
                        ಹೂ ಬಾಡಿದರ ....
                       
||ನನ್ ಎದೆಯ
 ಒಡದ್ಹೋಕೈತಿ...||

ನಿರಂತರ ವೇದಿಕೆ

 ಈ ಕವನ ಓದುವ ಮೊದಲು ನಿಮಗೆ  ಒಂದು ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರವಾದಂತಹ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯಬಯಸುತ್ತೇನೆ ಅದೇನೆಂದರೆ, ನಮ್ಮೂರೋಳಗಿರುವ, ಈ ಕವನದಲ್ಲಿ ಬರುವ ನಿರಂತರ ವೇದಿಕೆಯು ನಿರಂತರವಾಗಿರದೆ ನಿಂತ ನೀರಾಗಿರುವುದು ಅದರ ಕಾರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಕವನದ ಮುಖಾಂತರ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ

ನಿರಂತರ ವೇದಿಕೆ

                     ನಮ್ಮದೊಂದು ವೇದಿಕೆ
                     ಅದರ ಹೆಸರು
                     ನಿರಂತರ ವೇದಿಕೆ        
                     ಸಧ್ಯಕ್ಕೆ ಇದು
                     ಹೋದಿಕೆ ಹೊದ್ದು
                     ಮಲಗಿದೆ

                                                ನಾ ಕಂಡಂತೆ .........
                                                ಇದರ ನಿದ್ದೆ ಕುಂಬಕರ್ಣನಿಗಿಂತಲೂ
                                                ಒಂದು ಕೈ ಮೇಲೆಯೆ
                                                ಇವನದು ಆರು ವಸಂತಗಳ ನಿದ್ದೆ
                                                ಇದರದು ಒಂದು ಸಂವತ್ಸರದ ನಿದ್ದೆ
                
                   ಏನಾಗಿದೆ............
                   ಧೂಳು ಮೈ ತುಂಬಿದೆ
                   ಗೆದ್ದಲು ಮನೆ ಮಾಡಿದೆ
                   ಜೇಡ ಬಲೆ ಕಟ್ಟಿದೆ
                   ಇಲಿ ಹೋದಿಕೆಗೆ ರಂದ್ರ ಹಾಕಿದೆ

                                                 ಮತ್ತೆ ..........
                                                 ಹೊದಿಕೆ ಕಿತ್ತು
                                                 ಧೂಳು ಕೊಡವಿ
                                                 ಇದನೆಬ್ಬಿಸಲು ಅವರೇ
                                                 ಬರಬೇಕು
              
                  ಯಾರವರು ................?.
                  ಹೆಗ್ಗೊಡಿನ ಕುಶಲಿಗರು
                  ನಿನಾಸಂಘದ ಕಲಿಗಳು
                  ಕಲಾದೇವಿಯ ಆರಾಧಕರು

                                                 ನಂತರ .................
                                                 ಕುಣಿಯುವರಾರೊ
                                                 ಮೆರೆಯುವರಾರೋ
                                                 ನಗುವರಾರೋ
                                                 ಮೊದಲಿಸುವರಾರೋ

                ಹೂಂ............
                ಮತ್ತದೆ  ವೇದಿಕೆ
                ನಿರಂತರ ವೇದಿಕೆ
                ಅದೇ ಹೊದಿಕೆ
                ಹೊದ್ದು ಮಲಗಿದೆ