ಹರಿಯೊ ಹೊಳಿಯಾಗ ಮುಳಗತಾರ
ನಿಂತ ಕಲ್ಯಾಣಿಯೊಳಗ ಸ್ನಾನ ಮಾಡ್ತಾರ
ಸುರಿಯೊ ಮಳಿಗೆ ಮೈ ಮರತ ನಿಂದರತಾರ
ನೋಡವ್ವ
ಯಾವ ನೀರನ್ಯಾಗ ತೊಯ್ದರನು ಮೈಯನ
ಕೊಳಿ ಹೊಕ್ಕೈತಿ ಮನಸನೆಂದ ಕಲಿ
ಕರಗತೈತೇನ
ನಮ್ಮವ್ವ
ಕುಂತ ದೇವ್ರಿಗೆ ಕೈ ಮುಗಿತಾರ
ನಿಂತ ದೇವ್ರಿಗೆ ಅಡ್ಡ ಬೀಳ್ತಾರ
ಮಲಗಿದ ದೇವ್ರಿಗೆ ಊರಳ ಸೇವೆ
ಮಾಡ್ತಾರ
ನೋಡವ್ವ
ಮನದ ದೇವರ ಮರತ ಬಾಳೆ
ಮಾಡ್ತಾರ
ನಮ್ಮವ್ವ
ಬಂಗಾರ ಬೆಳ್ಳಿನ ಹುಂಡಿಗೆ ಹಾಕ್ತಾರ
ಗಂಟ ಕಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟಿ ಜೋಳಿಗ್ಗೆ ಸುರಿತಾರ
ಚಿಲ್ಲರ ಹಣವನ್ನ ತುಲಾಭಾರಕ್ಕೆ ತುಂಬಸ್ತಾರ
ನೋಡವ್ವ
ಗುಡಿಮುಂದ ಕುಂತ ಬಿಕ್ಷುಕನಿಗೆ ಹಾಕಾಕ
ಇವರ ಹತ್ರ ಚಿಲ್ಲರೆ ಇರಲ್ಲಲ್ಲೊ
ನಮ್ಮವ್ವ
ಹರಿದ ಬಟ್ಟೆಗೆ ತ್ಯಾಪಿ ಮಾಡತಾರ
ತುಂಡಾದ ನೋಟಿಗೆ ಅಂಟ ಹಚ್ಚತಾರ
ಮುರದ ಬಿದ್ದ ಜಂತಿಗೆ ಮಳಿ ಬಡಿತಾರ
ನೋಡವ್ವ
ನನ್ನ ಬಾಳೆ ಅನ್ನೊ ಭಾಗ್ಯದ ಬಾಗಿಲಿಗೆ
ಕದಗಳೆ ಇಲ್ಲದಾಗ ಏನ ಕುಂದರ್ಸತಾರ
ನಮ್ಮವ್ವ
ಹಸಿದ ಬಂದವಂಗ ಅನ್ನ ನೀಡ್ತಾರ
ಬಾಯಾರಿ ನಿಂತವಗ ನೀರss ಹಾಕ್ತಾರ
ಸೂರಿಲ್ಲದವಗ ಮಲಗಾಕ ಜಾಗ ಕೊಡ್ತಾರ
ನೋಡವ್ವ
ಹಸಿರ ಬಳೆ ಬೇಡಿ ಹೋದಾಕಿಗೆ
ಕಬ್ಬಿಣದ ಬೇಡಿ ಹಾಕ್ಯಾರೊ
ನಮ್ಮವ್ವ
ಹಾರೊ ಹಕ್ಕಿನ ತಂದು ಕೂಡಿ ಹಾಕ್ಯಾರು
ಜಿಗಿಯೊ ಕರುನ ಬಿಗದ ಗೂಟಕ್ಕ ಕಟ್ಯಾರು
ಹಾಲ ನೀಡೊ ಹಸುನ ಕಟಕನಿಗ ದಬ್ಯಾರ
ನೋಡವ್ವ
ಉಂಡ ತಿಂದ ಆಡೊ ವಯಸ್ಸನ್ಯಾಗ ಮದುವಿ
ಅನ್ನೊ ಸಂಸಾರದ ಹಗೆಕ ದೂಡ್ಯಾರೊ
ನಮ್ಮವ್ವ
ನಿನ್ನ ತುಟಿಯನ್ನೋದು ತಾಮ್ರದ
ಕೊಡದ ಕಂಟ ಆಗ್ಯತಿ
ಬಾಯಾರಿದ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಎದಿ ಅದಕ
ಬಾಯಿ ಹಚ್ಚಿ ರಸಾನೆಲ್ಲಾ ಕುಡಿಬೇಕ
ಅನ್ಸೈತಿ ನೋಡ
ಅದು ಸಿಹಿಯಿದ್ರೇನು ಕಹಿಯಿದ್ರೇನು
ವಿಷವಾದ್ರೇನು ಅಮೃತ ಆದರೇನು
ಅದನ್ನ ಕುಡದ ಎದಿ ಎಷ್ಟ ದಿನ ನಿನ್ನ
ನೆನಪನ್ಯಾಗ ಬದಕತೈತಿ ಅನ್ನೋದ
ಗುಟ್ಟ ನೋಡು
ದುಂಬಿ ಎಷ್ಟ ಹೂವಿನ ತುಟಿ ಕಚ್ಚಿ
ಹಾರಡತೈತಿ ಅನ್ನೋದ ಯಾರಿಗೆ
ಗೊತ್ತು
ಹಾಗಂತ ಕಂಡ ಕಂಡ ಹೂವಿನ ತುಟಿ
ಕಚ್ಚಾವಲ್ಲ ಇಂವ
ಮೆಚ್ಚಿದ ಹೂವನ್ನ ಮುತ್ತಿನ ಕಳಸದ
ಮ್ಯಾಲಿಟ್ಟ ಪೂಜಿಸಾಂವ ಇಂವ
ಹ್ಞೂಂ ಅಂತಿಯಿಲ್ಲೊ
ಮತ್ತ
ಕಚ್ಚಿದ ತುಟಿ ನೋವಿನ ಸವಿ ನೆನಕೊಂತ
ಹಂಗ ಕುಂದರತೀಯೊ
ತಂತಿ ಇಲ್ದ ತಂಬೂರಿನ ಮೀಟಾಕಾಗಂಗಿಲ್ಲ
ತೊಗಲ ಇಲ್ದ ತಬಲಾ ಬಾರ್ಸಕಾಗಂಗಿಲ್ಲ
ತೂತ ಇಲ್ಲದ ಕೊಳಲನ್ನ ನುಡಸಾಕಾಗಂಗಿಲ್ಲ
ಕೇಳವ್ವ
ಮನಸ ಇಲ್ಲದ ಮದುವಿನ ನಾ ಹ್ಯಾಂಗ
ಆಗಲೇ
ನಮ್ಮವ್ವ
ಮಳೆ ಇಲ್ದ ಭೂಮಿ ಹದ ಆಗಂಗಿಲ್ಲ
ಬೀಜ ಇಲ್ದ ನೆಲನ ಬಿತ್ತಾಕ ಆಗಂಗಿಲ್ಲ
ಮೇವ ಇಲ್ದ ದನಾನ ಸಾಕೋಕ ಆಗೋದಿಲ್ಲ
ಕೇಳವ್ವ
ಪ್ರೀತಿಯಿಲ್ಲದ ಅವನ ಮನಿ ಹೊಸ್ತಲ ನಾ
ಹ್ಯಾಂಗ ತುಳಿಲೆ
ನಮ್ಮವ್ವ
ತೋರಣಿಲ್ಲದ ಬಾಗಿಲು ಏನ ಚೆಂದ
ರಂಗೋಲಿಲ್ಲದ ಅಂಗಳ ಏನ ಚಂದ
ಪೂಜೆಯಿಲ್ಲದ ಹೊಸ್ತಿಲು ಏನ ಚೆಂದ
ಕೇಳವ್ವ
ಮೂವತ್ತರ ಹೈದಗ ಹದಿನಾರರ ಬಾಲೆ
ಕಟ್ಟಿದರ ಏನ ಚೆಂದ
ನಮ್ಮವ್ವ
ಹೂವಿನೊಳಗ ಗಂಧ ಐತಿಲ್ಲಂತ
ಮೂಸಿ ಮೂಸಿ ನೋಡ್ತಾರ
ಕಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗ ಸುಗಂಧ ಐತಿಲ್ಲಂತ
ತೇದ ತೇದ ನೋಡ್ತಾರ
ಕೇಳವ್ವ
ಅವನ ಮನದಾಗ ನಾನ ಅದೀನೊ
ಇಲ್ಲೊ ಹ್ಯಾಗ ತಿಳಿಲೆ
ನಮ್ಮವ್ವ
ಅಡಗಿ ಸಾರು ಅಂಗೈಯಾಗ ಹಾಕ್ಕೊಂಡ
ನೆಕ್ತಾರ ರುಚಿ ಐತಿಲ್ಲೊ ಅಂತ
ದ್ರಾಕ್ಷಿ ಗೊಂಚಲದನ ಒಂದ ಹಣ್ಣ ತಿಂದ
ತಿಳಿತಾರ ಸವಿಯೊ ಕಹಿಯೊ ಅಂಥ
ಕೇಳವ್ವ
ಅಂವಾ ತೋರ್ಸೊ ಪ್ರೀತಿ ಬೆಲ್ಲಾನೊ
ಬೇವೊ ನಾ ಹ್ಯಾಂಗ ಅರಿಲೆ
ನಮ್ಮವ್ವ
ಅವನ ಮನಿಗೆ ಹೋದ ಮ್ಯಾಲ ಮಂದಿ ಮಾತ
ಕಟಗೊಂಡು ಕಟಗೊಂಡಾಕಿನ ಕಾಡಿಗೆ ಕಳಸೊ
ರಾಮನ ಗುಣದವನೊ
ಸತ್ಯ ಸತ್ಯ ಅಂತಂದ ಸತ್ಯದ ಸಲುವಾಗಿ ಹೆಣ್ತಿನ
ಮಾರಿದ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನಂತವನೊ
ಕೇಳವ್ವ
ಯಾಕಂದ್ರ ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಿಂತ ನಾಡ ಪ್ರಾಣಿಗಳ
ಹೆಚ್ಚ ತ್ರಾಸ ಕೊಡ್ತಾವು
ಸತ್ಯಕ್ ಮಾರೋದಕೀನ ಚಟಕ್ಕ ಮಾರೋರು
ಹೆಚ್ಚದಾರೊ
ನಮ್ಮವ್ವ
ಮಡಿವಾಳನ ಮಾತ ನಂಬಿ ರಾಮ
ಸೀತೆಯ ಕಾಡಿಗೆ ಅಟ್ಟಿದನೆ
ಕೇಳವ್ವ
ರಾಮ ಮಡಿವಾಳನಿಗ ಅವನ
ಸಂಸಾರದ ವಿಷಯಾನ ಯಾಕ
ಕೇಳಲಿಲ್ಲ
ನಮ್ಮವ್ವ
ಶಕುನಿಯ ಮಾತ ಕೇಳಿ ಜೂಜಿಗಿಟ್ಟನೆ
ದ್ರೌಪದಿಯ
ಕೇಳವ್ವ
ಯುಧಿಷ್ಠರ ದ್ರೌಪದಿಯ ಒಂದ
ಮಾತನ್ನ ಯಾಕರ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ
ನಮ್ಮವ್ವ
ಕುಡಕ ಮಾವಗ ನನ್ನ ಮದುವಿ
ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟಿರಿ
ಕೇಳವ್ವ
ಮದುವಿ ಮುಂಚಿ ನನ್ನದೊಂದು
ಮಾತ ಯಾಕ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ
ನಮ್ಮವ್ವ
ನೇಗಿಲಿನಿಂದ ದೇಹವನೆಲ್ಲವ ಸಿಳಿಸಿಕೊಂಡು
ಕುಂಟಿಯಿಂದ ತನ್ನ ತಾ ಹದವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು
ನಾವು ಬಿತ್ತುವ ವಿಷದ ಬೀಜವ ಗೊಬ್ಬರವ
ತನ್ನೊಡಲೊಳಗೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು
ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ನೀನು ಕೊಚ್ಚಿ ಹರಿದು
ಹೋಗುವಂತೆ
ಮೇಲ್ಪದರ ಮಣ್ಣೂ ತೋಯದಂತೆ ಮೋಡ
ಮುನಿಸಿನಿಂದ ಸುರಿಯುವ ಹನಿಗಳ
ನುಂಗಿಕೊಂಡು
ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯದ ಫಲವಾಗಿ ನಿನ್ನ
ಉಡಿಯಿಂದ ಒಂದಷ್ಟು ಅನ್ನವ ನೀಡುವ
ಭೂ ತಾಯೆ
ಉರುವಲು ವಲೆಯ ಹೊಗೆಯನುಂಡು
ಉರಿವ ಕೆಂಡದ ಕಾವನುಂಗಿಕೊಂಡು
ಕಾದ ಹಂಚಿನ ಅಂಚಿನ ಬರೆಯ
ತಾಗಿಸಿಕೊಂಡು
ಹೊಟ್ಟೆಯ ಹಸಿವು ಹೆಚ್ಚಿಸುವಂಥ ಸದ್ದಲಿ
ಖೊಣಗಿಯ ಮೇಲೆ ಹದವಾಗಿ ಹಿಟ್ಟನು
ತಟ್ಟಿ ಮೃದುವಾಗಿ ರೊಟ್ಟಿಯ ಸುಟ್ಟು
ರೆಟ್ಟೆಗೆ ಶಕ್ತಿಯ ಬರುವಂತೆ ಅನ್ನವನಿಕ್ಕುವ ತಾಯೇ
ಎಷ್ಟು ಜನ್ಮಗಳ ನಾನೇತ್ತಿದರೂ
ಹೊರುವ ಹೇರುವ ಸಲಹುವ
ಗಂಡು ಗಂಡೆಂದು ಮೆರೆವ ಈ ದೇಹವು
ಮುಕ್ಕಾದರೂ ನೋವಾದರೂ
ನನ್ನ ದುಃಖಗಳಿಗೆ ಗುರುವಾಗಿ
ನನ್ನ ನಲಿವುಗಳಿಗೆ ನೆರಳಾಗಿ
ಇರುತ ಬರುವ ತಾಯೆ ನಿನ್ನ
ಋಣದ ಭಾರವ ನಾನೇಂಥ ಇಳಿಸಲಿ
ನಿನ್ನೆದೆಯ ಮೇಲೆ ಒಡಾಡಿ ನಿನ್ನ
ಧೂಳನುಂಡು ಬಿದ್ದು ಹೊರಳಾಡಿ
ಎಡವಿ ಬಿದ್ದಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸಂತೈಸಿ
ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಗಳಿಸಿದೆ ಸಂಪಾದಿಸಿದೆ
ಗೆದ್ದೆನೆನುವ ಭಾವದಲಿ ಮೆರೆಯುವ
ಈ ಕಾಯವು ಉಸಿರು ನಿಂತು ಮನೆಗೆ
ಮನೆಯವರಿಗೆ ಗೆಳೆಯ ಬಂದುಗಳಿಗೆ
ಒಂದರಘಳಿಗೆಯು ಹೆಚ್ಚು
ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲಾರದಂತಾಗಿ ಗೆದ್ದೆ ಗೆದ್ದೆ
ಎನ್ನುವ ಭೂಮಿಯ ಒಡಲೊಳಗೆ
ಸತ್ತು ಸುಣ್ಣವಾಗಿ ಸೇರುವ ನಾನೆಂಬ
ಗಂಡು ಪಿಂಡಕೆ ಮುಕ್ತಿ ನೀಡುವ ಭೂ ತಾಯೆ
ನಾನೆಂಥ ತೀರಿಸಲಿ ಆ ಋಣ
