ಚುಟುಕು

ಕೊಟ್ಟ ಹೂವನ್ನು ಹೀಗೆ

ಕಿವಿಯಲ್ಲಿಯೆ, ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು

ಕೂರಬೇಡ! 

ಮಳೆಗೆ ಮೈ ನೆನೆದು

ನೆಗಡಿಯಾದರೆ!!?.

ಕೊರೋನಾ ಎಂದು

ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

ಆಗ ಅಲ್ಲಿ.........

ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಬೇಡ!

ಶಾಯರಿ

ತಪ್ಪಲ್ಲವೇನು? ರಂಗೀಯು

ಎದ್ದು ಹೋದದ್ದು!

ಸಾಕಿ...

ಉತ್ತರವಾಗಬೇಕಿದ್ದವಳು

ನನ್ನನೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನಾಗಿಸಿ,

ಎದೆಯಲ್ಲಡಗಿದ ನೂರು

ಭಾವಗಳನು ಕೂಡಿಸಿ-ಕಳೆದು

ವ್ಯವಕಲಿಸಿದೆ, ಸೊನ್ನೆಯನ್ನೆ 

ಸುತ್ತಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಳಲ್ಲ! ಎಣಿಸಲಿಕ್ಕೆ 

ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟು ಹೋದದ್ದಾದರು

ಏಕೆ?.....

ವಿರಹವೆಂಬ 'ಮಗ್ಗಿ ಪುಸ್ತಕ!'

ಶಾಯರಿ

ಈ ರಾತ್ರಿಗಳೆಲ್ಲ

ಬಂಜೆತನವನ್ನೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವಾಗ,

ಕನಸುಗಳು ಪ್ರಸವಿಸುವವೇನು?

ಸಾಕಿ...

ಪ್ರತಿ ಸಂಜೆಗಳೂ...

ನನಗೆ ಸೂತಕವೆ.

ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಮದಿರೆ

ಬಟ್ಟಲು ಇದೆಯಲ್ಲ!

ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು.

ಚುಟುಕು

ಆಗಾಗ ಹೀಗೆ

ಮೂಗುತಿಯನ್ನು

ಮುಟ್ಟಿ ನೋಡುತ್ತಿರಬೇಡ,

ಮಾಸಿ ಹೋಗಬಹುದು!

ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದೇನಲ್ಲ!!!,

ಮತ್ತೆ ಜೇಬಿಗೆ 'ಕತ್ತರಿ'

ಬೀಳುತ್ತದಲ್ಲ ಎಂಬ....

ಕಳವಳದಿಂದ!

ಚುಟುಕು

ಹೆಣೆದುಕೊಂಡ

ಜಡೆಗೇನು ಗೊತ್ತು

ನನ್ನವನ

ಮುನಿಸು!

ಕಾಣುತ್ತಿರುವುದೇನೊ?

ಸಂಜೆಗೆ ಬರುಬಹುದೆಂಬ

ಮಲ್ಲಿಗೆಯ 

ಕನಸು!

ಚುಟುಕು

ಪದಗಳನ್ನು ಹೆಕ್ಕಿ ತೆಗೆದು

ಕವಿತೆಗಳನ್ನೇನೊ

ಗೀಚಿಬಿಡುವೆ!

ಕುಕ್ಕಿ ತಿನ್ನುವವಳ

ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಮರೆಯಲಾಗದೆ

ಇಲ್ಲಿ, ಚಡಪಡಿಸುತ್ತಿರುವೆ!

ಚುಟುಕು

ಈ ನಿದಿರೆ

ಬಾರದ ರಾತ್ರಿಗಳನ್ನು

ಬಳುವಳಿಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟದ್ದು

ಅವಳಲ್ಲವೆ

ಸಾಕಿ....

ಎಷ್ಟೇ.... ಕುಡಿದರು

ಮದಿರೆಯ ಮತ್ತೆ

ಎರುತ್ತಿಲ್ಲ, ಕಂಡು

ಹಾಲು ಬೆಳದಿಂಗಳನು.